صلح بین اندامهای اطلسی

مجاری قانونی قرار...

بامهای عبوس سفالی را

                   کرشمه کشت...

این نطفه های نارس

                      تراز میانی جو

                                   مسموم!

تند دویدن ـ تنددویدن

فریادهای خالی

                  چسبیده بر دریچه باران.

بامهای عبوس سفالی!

   عامیانه ترین ترانه های دیلمان شما

                                             کو...؟

دیلمان شما کو...؟

لمان شما کو...؟

آن شما کو...؟

                   کو؟کو؟کو؟...

این دیدنها به کار تصورتان نیامد!!!!

                اما

خشتها قرمزتر ازآن بودند

                              تا شرم دخترکان سر به هوا

                              گرداگرد حوضهای آبی

                              مهر و موم بماند...

نه!تار موی طلایی

                    که آویزان زمین بماند نیست!

نه تار موی طلایی نیست .

اشاره به خوشید دارد این تار

از تراز میانی جو

                       از نطفه های نارس

بی قراری قانون ندارد

زمین به تار مویی بند که نیست

آویزان است(این رشته) باریدنیست.

عبور دادنی از قطر اتاقهای پنج ضلعی

                           از رحمان

                               از رحیم

از رمز مادر بزرگهای خانه های گالی

خانه های سفالی

با بامهای عبوس سفالی

                لبخند.

/ 1 نظر / 3 بازدید
رزا

خيلی زيبا بود شما علاوه بر اين که استاد غزل هستيد اينگونه هم زيبا می نويسيد .ياد باران افتادم و سرزمين پدری